6 Σχόλια to “Για πρώτη φορά δοκιμή σπάνιων ελληνικών κρασιών στη Circle of Wine Writers στο Λονδίνο”

  1. Ο/Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΣ λέει:

    Μας έχετε μπερδέψει ομολογουμένως. Δηλαδή ανήκει στις σπάνιες ποικιλίες το semillon που ανήκει στο χαρμάνι του Όβηλου ή το Cabernet που συμπεριλαμβάνεται στο Λαβύρινθο του Σκούρα; Αυτές είναι οι σπάνιες ελληνικές ποικιλίες που μας αντιπροσωπεύουν και θα σπεύσουμε να ανταγωνιστούμε τα μεγαθήρια του εξωτερικού;
    Δεν είδα μια Μαλαγουζιά, ένα Μαυροτράγανο, ένα Μοσχοφίλερο, έναν Αυγουστιάτη, μια Μαυροδάφνη στην ξηρή ή γλυκιά εκδοχή της, ένα Μαυρο Καλαβρυτινό, ένα Πεκνιάρικο ή ένα Τσαπουρνάκο.
    Αυτές είναι οι πραγματικά σπάνιες ποικιλίες θα διεισδύσουμε στο εξωτερικό. Διότι οι Γάλλοι το Semillon και το Cabernet το παίζουν στα δάκτυλα εδώ αιώνες και πάμε εμείς να τους υποδείξουμε, όσα καλά κρασιά και να έχουμε, μια διαφορετική οινοποίηση που αμφιβάλλω εάν θα προσελκύσει το ενδιαφέρον των αγοραστών. Και όλως τυχαίως συμπεριελήφθησαν παραγωγοί που συμπεριλαμβάνονται στο portfolio του Αίολου, στέλεχος του οποίου έιναι ο κ. Λαζαράκης (Σκούρας και Παυλίδης), λες και δεν υπάρχουν άλλοι παραγωγοί που να έχουν ασχοληθεί με το Αγιωργήτικο (π.χ Αιβαλής που κοντράρεται με το 4 ακόμα και με τον Αntinori). Η λες και το Ασύρτικο της Δράμας είναι καλύτερο από της Σαντορίνης.
    Κρίμα για την αξιοπιστία της δοκιμής…

  2. Ο/Η Konstantinos Lazarakis MW λέει:

    Σας ευχαριστώ κύριε Διονυσόπουλε για τα θέματα που θίγετε.

    Μερικά σχόλια από την δικιά μου την πλευρά.

    – Η ιδέα της γευσιγνωσίας (τοποθετημένη έτσι από το ΔΣ του Circle of Wine Writers) ήταν να παρουσιαστούν σπάνια κρασιά ή παλαιές εσοδείες από παραγωγούς που έχουν όμως παρουσία στην Μεγάλη Βρετανία. Ως τέτοιοι ορίστηκαν αυτοί που εισάγονται στην χώρα (π.χ. Παυλίδης / Μερκούρη), είτε που έχουν επί σειρά ετών κατακτήσει χρυσά μετάλλια ή και βραβεία σε Βρετανικούς διαγωνισμούς (π.χ. Β. Χώρα / Γαία) είτε γενικά έχουν μια σημαντική εξαγωγική παρουσία παγκοσμίως και μια αναγνωσιμότητα στην Αγγλία, ακόμη και αν επί του παρόντος δεν έχουν εισαγωγέα (π.χ. Τσάνταλης / Μπουτάρης). Άρα, εξ ορισμού, οι καταπληκτικές προσπάθειες παραγωγών όπως ο Αιβαλής, ο Δουλουφάκης ή ο Τετράμυθος δύσκολα θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν.

    – Για την σημασία των Ελληνικών ποικιλιών στις εξαγωγικές μας έχω χαλάσει πολλά πληκτρολόγια και πολλές ώρες από την ζωή μου, άρα δεν έχω να προσθέσω εδώ τίποτα.

    – όμως, σε μια σκληρή αγορά απέναντι στα Ελληνικά κρασιά όπως αυτή της Αγγλίας (borderline ρατσιστική θα έλεγα) σημασία έχει πρώτα από όλα η ποιότητα και σε δεύτερο χρόνο η διαφορετικότητα – σε αντίθεση με άλλες αγορές, όπως αυτή των ΗΠΑ. Όποιος πει ότι υπάρχει Πρεκνιάρικο (αν και πολλά υποσχόμενο) που μπορεί να δει στα μάτια τον λευκό Όβηλο (ένα κρασί που η Serena Sutcliffe MW είπε πως θα το μπέρδευε τυφλά με το Mission Haut Brion), μάλλον έχει κριτήρια που με υπερβαίνουν.

    – Λυπάμαι για το σχόλιό σας για τον Αίολο και την παρουσία παραγωγών του Αίολου, γιατί ξαναβλέπω κάτι που μας χαρακτηρίζει σαν λαό. Χάνουμε το μεγάλο για να μένουμε στα μικρά μας. Λες και ενδιαφέρει τους Άγγλους ποιος είναι ο Αίολος. Μακάρι αύριο να πάει, π.χ. ο Νίκος Λουκάκης και να παρουσιάσει σε σημαντικούς Άγγλους μόνο τους Έλληνες παραγωγούς της ΓΕΝΚΑ. Μόνο καλό θα ήταν για το Ελληνικό κρασί και την εικόνα του έξω από τα σύνορα μας.

    – Από την άλλη, θεωρώ πως οποιοσδήποτε Έλληνας έπρεπε να επιλέξει 18 παραγωγούς κάτω από τους περιορισμούς του CWW, θα κατέληγε σε κάποιους παραγωγούς του Αιόλου (άλλα και σε παραγωγούς του Καρούλια – μετρήστε τους και θα δείτε!)

    – Την «μπουγάδα» της γευσιγνωσίας την καθάρισε η Mary Pateras, εισαγωγέας κρασιών στην Αγγλία, άρα είχα υποχρέωση να ρίξω μια δεύτερη ματιά στους παραγωγούς της. Χωρίς την Mary, το CWW θα έβλεπε Ελληνικό κρασί μετά από χρόνια. Τώρα, αν η κυρία Pateras έχει ένα portfolio που επικαλύπτει σε μεγάλο μέρος αυτό του Αιόλου, θα έλεγα να μην βιαστούν οι συνομωσιολόγοι: η κυρία Pateras συνέταξε το portfolio της πολύ πριν μάθει την ύπαρξη του όποιου Αιόλου. Άρα, το μόνο που μπορώ να κάνω εγώ για αυτό είναι να δώσω στην Mary συγχαρητήρια για τις επιλογές της…

    Τέλος, κύριε Διονυσόπουλε, επειδή καταλαβαίνω ότι είστε άνθρωπος που αγαπάτε την πληροφορία και τις αναλύσεις, επιτρέψτε μου να σας κάνω δύο διορθώσεις.

    1) Ξεχάσατε και τον Χατζηδάκη. Ο Αίολος διανέμει και τον Χατζηδάκη. Και η Pateras επίσης.

    2) Ο Τσαπουρνάκος, που αναφέρετε ότι έπρεπε να δείξω για να λάμψει το δυναμικό των Ελληνικών ποικιλιών, είναι το Cabernet Franc. Πάλι καλά που δεν έκανα κάτι τέτοιο, αφού ήταν μαζί μας και ο Richard Hemming, από την ομάδα της Jancis Robinson που μόλις εξέδωσε το Wine Grapes, οπότε…

    Με εκτίμηση,

    Κωνσταντίνος Λαζαράκης MW

    • Ο/Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΣ λέει:

      Εφόσον είχατε ενδοιασμό να παρουσιάσετε στη γευστική δοκιμή τον Τσαπουρνάκο, που αποτελεί κλώνο του Cabernet Franc, λύστε μου την απορία με πιο κριτήριο παρουσιάσατε το Belvedere του κτήματος Μερκούρη που παράγεται από την “ελληνικότατη” ποικιλία Malvazia Aromatica.
      Οι ίδιοι οι άνθρωποι του Κτήματος μου έχουν πει ότι τον κλώνο τον έφεραν από την Ιταλία και τον φύτεψαν στην περιοχή τους. Όχι ότι δεν πρόκειται για κρασί μεγάλης κλάσης, αλλά εμπίπτει στους περιορισμούς που εσείς επισημαίνεται σε σχέση με τον Τσαπουρνάκο. στο υστερόγραφό σας για να καλύψετε τη φιλομάθειά μου και την αγάπη μου για αναλυτικότητα, όπως λέτε…

      • Ο/Η wine gⓇeek λέει:

        Έχετε δίκιο άλλωστε, όπως μου έχει πει παραγωγός από τη Βόρεια Ελλάδα -που την καλλιεργεί χρόνια- η Μαλβάζια μας δόθηκε από Ιταλία….μόνο που πριν ήταν στην Κρήτη!!!!! Παιχνίδια της φύσης?? Και αυτό επιβεβαιώνει και πολλές ωραίες οινοποιήσεις της Μαλβάζιας από το νησί.

        Σίγουρα το παιχνίδι της χαμένης ποικιλίας έχει πολύ ενδιαφέρον, αλλά πιστέψτε με μπορεί στην Ελλάδα να χρησιμοποιούμε ξενικές ποικιλίες μένοντας πλέον σε περιβάλλον ελληνικό αποκτούν άλλο ενδιαφέρον. Όπως, αντίστοιχα και η βιοδυναμική καλλιέργεια που προς το παρόν για εμάς είναι στην αρχή και δύσκολα μπορεί ένα κτήμα να συμβαδίσει.

        Εάν αμφισβητούσαμε πάντα ότι υπάρχει τόσα χρόνια και με κόπο εξελίσσεται δεν θα φτάναμε ποτέ πουθενά.

        Εκτιμήστε τις ελληνικές ποικιλίες -και σε χαρμάνια με ξενικές- και σίγουρα θα ανακαλύψετε το μεγαλείο που κρύβει ο τόπος μας να αγκαλιάζει στο έδαφος του κάθε ρίζα.

        Για αρχή όμως, κε.Διονυσόπουλε….»think out of the box».

        υ.γ. Μαυροτράγανο έχει και το Άβατον. Άρα μία ακόμη ποικιλία ….checked!

  3. Ο/Η Mary Pateras λέει:

    FYI Eclectic Wines has been,for the last twelve years,
    importing, promoting and selling in the UK market wines made from the following grape varieties:
    Assyrtico, Aidani, BlackAidani, Athiri, Agiorgitiko, Kydonitsa, Moschofilero, Roditis, Savvatiano, Robola, Monemvasia, Muscat petit grain, Mandilaria, Malagousia, Mavrotragano, Mavrodaphne, Tsaousi, Voudomato, Xinimavro, Tsapournakos and now we have a wonderful Sauvignon Blanc on our list just to keep them guessing !

    For this particular tasting for the British Circle of Wine Writers was that the Wineries taking part should be known and/or represented in the UK market.
    Finally BRAND Greece has managed to get such a presentation to this prestigous body for the first time ever !!!
    If that is not a cause for celebration I do not know what is !

Leave a Reply