One Response to “Ταώς 2008, Παρπαρούσης”

  1. Ο/Η Δημήτριος-Χρήστος Σιώτας λέει:

    Λόγω του γεγονότος ότι ακούστηκαν ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου οίνου, ο κ. Γκέγκας θα ήθελε να γνωστοποιήσει τα παρακάτω:

    Δεν θα μπω έχοντας δριμεία ρεβανσιστική διάθεση. Ούτε θα κάνω υπεροπτικά και αλαζονικά σχόλια του τύπου: όταν εμείς πίναμε Romanee-Conti, Petrus, Latour, Conterno κ.τ.λ. κ.τ.λ. εσείς πίνατε από το γιοματάρι του Κυρ-Αρίστου. Όχι, δεν θα σας κάνω τέτοια entrance.

    Για τον απλούστατο λόγο ότι στην Χώρα της Φαιδράς πορτοκαλέας, όπου είμαστε βουτηγμένοι όλοι στα κόμπλεξ μας και βασιλεύει ακόμα το γνωμικό του «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», τέτοια σχόλια με διασκεδάζουν αφάνταστα.

    Ούτε βέβαια θα απολογηθώ επειδή τα στοιχεία ή τα υλικά που ανέφερα, δεν βρίσκονται στο κοντινότερο ντουλάπι ή ψυγείο.

    Το κρασί δεν υπόκειται σε αθλητικές μετρήσεις, είναι αίσθηση. Πέρα από τα μετρήσιμα στοιχεία, οξέα, σάκχαρα, φαινόλες, αλκοόλ κτλ, είναι ένα και μοναδικό πράγμα: Αυτό που γεύεσαι!

    Προς νεόκοπους και μη, αυτόκλητους ειδήμονες: Ωραίες οι πιστοποιήσεις και τα δύο-τρια επίπεδα από τους οποίους οργανισμούς. Όπως είπε και ο Χάϊνε όμως, η εμπειρία είναι πολύ καλό σχολείο, αλλά είναι ακριβά τα δίδακτρα.
    Τέλος, καμιά πρόθεση, όρεξη, η προσδοκία δεν έχω για να εντυπωσιάσω με υψιπετή νοήματα, παράξενες λέξεις ή δυσεύρετα υλικά. Απλά, αυτά υπάρχουν. Και εντελώς, μα εντελώς τυχαία, γνωρίζω από κανένα που και που.

    Όσο για το ευφάνταστο, πλην βιτριολικό σχόλιο για ανατολική και δυτική Χαβάη, φίλε, έχω να πω ότι νίκησες. Πάντα υποκλίνομαι στο καλό χιούμορ, γιατί είναι πάνω απ’ όλους μας.

    Με εκτίμηση

    Παύλος Γκέγκας

Leave a Reply