Uncorked και Masterchef Γωνία

Uncorked και Masterchef Γωνία

 

Την εποχή όπου δεν υπήρχε το Internet και η διαφήμιση, τα πιο περιζήτητα μαγαζιά ήταν τα γωνιακά, καθώς διέθεταν δύο όψεις και άρα τύγχαναν περισσότερης προβολής στους διερχόμενους. Αν παρατηρήσουμε την κίνηση στα Social Media του κόσμου του κρασιού, η πιο πιθανή εντύπωση που θα αποκομίσουμε θα είναι ότι το κρασί μέσα στην καραντίνα έχει καπαρώσει γωνιακό μαγαζί σε πολυσύχναστους δρόμους. Στη γωνία των Masterchef και Netflix, δηλαδή του πιο καυτού τηλεοπτικού προγράμματος της ελληνικής TV και  της πιο πολυσύχναστης διαδικτυακής πλατφόρμας ταινιών και σειρών.

«Uncorked»

Η παραγωγή του Netflix, όπου το κρασί αποτελεί τον συνεκτικό κρίκο της πλοκής, παίζει να κατάφερε να προκαλέσει συναισθηματικό ίλιγγο στο οινόφιλο κοινό. Για όσους δεν θυμούνται, στην ανακοίνωση της πρεμιέρας της βούιξαν τα Social των οινόφιλων προαναγγέλλοντας την. Μόνο και μόνο για να τους προσγειώσει απότομα η ίδια η ταινία. Γιατί παρόλο που ο συμπαθέστατος πρωταγωνιστής αποφασίζει να κυνηγήσει το πάθος του με το κρασί, το κύριο θέμα που πραγματεύεται η ταινία είναι το βάρος της οικογενειακής παράδοσης και το αντίστοιχο προσωπικό δράμα του.

Με λίγα λόγια για όσους περίμεναν ότι το Netflix θα διαμόρφωνε ένα νέο hype γύρω από το κρασί ή ότι θα αναδείκνυε την συναρπαστική ζωή ενός Sommelier, ο θησαυρός αποδείχθηκε άνθρακας. Γιατί πέρα από την πλοκή με το απαραίτητο δράμα, η ταινία μάλλον εξέπεμψε το αντίθετο μήνυμα. Με τον πρωταγωνιστή να προσπαθεί από έναν χαλαρό νεολαίο εργαζόμενο σε κάβα που μιλά για το κρασί με όρους «άμεσους» και «σύγχρονους» ( παρομοίωση ποικιλιών με καλλιτέχνες ), να εξελιχθεί σε MS ( Master Sommelier ) εγκαταλείποντας την απλότητα και την αμεσότητα για να υιοθετήσει την περίπλοκη και για πολλούς ξύλινη οινική αργκό.

 

«Masterchef»

Το τηλεοπτικό πρόγραμμα, που φέτος σαρώνει στις μετρήσεις της τηλεθέασης, με τους διαγωνιζόμενους να αγωνίζονται να κερδίσουν τον τίτλο του Master Chef της χρονιάς. Φέτος ήταν η τρίτη σεζόν όπου σε ένα από τα επεισόδια «πρωταγωνιστεί»  το κρασί. Με όρους διαφήμισης και απήχησης, το τηλεπαιχνίδι εξασφαλίζει μια πρώτης τάξης προβολή για το οινοποιείο  που φιλοξενεί τα γυρίσματα και παρουσιάζει τα κρασιά του.  Αλλά αν κοιτάξουμε την ίδια τη δομή του παιχνιδιού και τα γενόμενα σε αυτό, τότε εύλογα αναρωτιέται κανείς αν άραγε το κρασί ήταν πραγματικά πρωταγωνιστής στο συγκεκριμένο επεισόδιο ή απλά μια ακόμα σκηνή πάνω στην  οποία συνεχίστηκε το reality – ξεκατίνιασμα.

Γιατί αποτελεί πραγματικά παράδοξο, δύο έννοιες τόσο στενά συνυφασμένες όπως το κρασί και το φαγητό να μην μπορούν να πρωταγωνιστήσουν, αλλά αντιθέτως και τα δύο να κουβαλούν νερό στο μύλο του ξεκατινιάσματος και της ίντριγκας.  Με την παραγωγή να αφιερώνει ελάχιστο χρόνο στην ουσία του ταιριάσματος φαγητού και κρασιού, επιφυλάσσοντας για το κρασί το ρόλο του κομπάρσου σε μια παράσταση που πρωταγωνιστούν η άγνοια και η ένδεια των διαγωνιζόμενων επί της γαστρονομίας.

Τελικά ποιο πρόγραμμα αξίζει σήμερα;

Ας είμαστε ειλικρινείς, το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα ξεδιπλωθεί το σενάριο και οι χαρακτήρες αυτού είναι μια επιλογή που ανήκει στην κάθε παραγωγή. Έτσι ευτυχώς τα τελευταία χρόνια  σε αρκετές παραγωγές το κρασί και η κουλτούρα του εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα.  Άλλες φορές όπως είδαμε προηγουμένως σε ρόλο νεροκουβαλητή και άλλες σε πρωταγωνιστή (Sideways, Somm).

Όμως το κυρίαρχο είναι να μην ξεχνάμε ότι το κρασί αποτελεί για όλους όσοι το απολαμβάνουν, με όποιο τρόπο και συνδυασμό, ένα πρόσκαιρο διάλειμμα από την καθημερινότητα. Το κρασί μπορεί να φέρει μια παρέα κοντά και σε κέφι αλλά και να απαλύνει την στεναχώρια. Για όλα τα παραπάνω η γνώση της ποικιλίας, της τυπικότητας και του απόλυτου γευστικού συνδυασμού δεν αποτελούν προϋπόθεση για την απλή χαρά της κατανάλωσης του. Η ποιότητα του είναι ίσως το μόνο που αρκεί.

Για όσους μπορούν να αποδεχθούν ότι μια ταινία μπορεί να παρουσιάζει το κρασί απελευθερωμένο από τα δεσμά της οινικής αργκό, ίσως ήρθε η ώρα να παρακολουθήσουν την σπαρταριστή παραγωγή  του Netflix, «Wine Country». Για αυτούς που δεν την έχουν δει ακόμα, ακολουθεί ένα μικρό Spoiler που αποτυπώνει και την αισθητική της ταινίας. Ο παρακάτω αφοπλιστικός  διάλογος λαμβάνει μέρος ανάμεσα σε δύο από τις πρωταγωνίστριες κατά την επίσκεψη τους σε ένα οινοποιείο για δοκιμή κρασιών…

 

-This one’s good, what’s it called again?

-White Wine

-Ugh, freakin’ love it!

 

Κώστας Προβατάς Dip WSET

The Crunchy Grape

Share this post