Ας είμαστε ειλικρινείς, σκιαμαχούμε!

Ας είμαστε ειλικρινείς, σκιαμαχούμε!

 

Το σκηνικό ήταν στημένο από καιρό τώρα, το παρατεταμένο κλείσιμο της εστίασης ελέω  καραντίνας, η λειψή τουριστική σεζόν που προηγήθηκε και η αβέβαιη που έρχεται μαζί με την επακόλουθη αναδουλειά. Νεύρα, απογοήτευση, αγωνία, συναισθήματα που τόσο καιρό προκαλούσαν νευρικότητα και έψαχναν εναγωνίως τρόπο να εκτονωθούν.

Η αφορμή, μπορεί να άργησε αλλά δόθηκε με τα κρασιά που προσφέρθηκαν στους καλεσμένους του επίσημου δείπνου της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Πολλά γράφτηκαν επ’ αυτού και ακόμα περισσότερα ειπώθηκαν στα τηλέφωνα και στα μηνύματα, με το χώρο του κρασιού σύσσωμο, οινοποιοί – επαγγελματίες του κρασιού – και οινόφιλοι, να μοιράζονται τον ίδιο καναπέ τρώγοντας Pop Corn και χαζεύοντας την εξέλιξη της δημόσιας συζήτησης επί του θέματος.

Ας είμαστε ειλικρινείς!

Στην Ελλάδα το ξέρουμε ότι λατρεύουμε την post mortem κριτική, για να αποφύγουμε να παραδεχτούμε ότι την έχουμε εγχαράξει στον γονιδίωμά μας. Με αποτέλεσμα πολλοί να αγορεύουν, πάνω από τη καρδάρα με το χυμένο γάλα, ως προς το τί θα έπρεπε να έχει γίνει και τί κρασιά θα έπρεπε να έχουν συνοδέψει το μενού που απόλαυσαν οι καλεσμένοι.

Σε κάθε περίπτωση ο οινικός κλάδος σκιαμαχεί! Σκιαμαχεί, γιατί αρνείται να αντικρύσει κατάματα το πρόβλημα το οποίο τον ταλαιπωρεί εδώ και αρκετά χρόνια. Αρνούμενος να αποδεχτεί ότι για την επίλυση κάθε προβλήματος, αρχικά απαιτείται το θάρρος της παραδοχής της ύπαρξης του και έπειτα η βούληση για την αντιμετώπιση του.

 

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα με την επιλογή των κρασιών δεν ήταν ούτε αυτά που επελέγησαν – δεν μπορεί να πει κάποιος ότι δεν είναι καλά κρασιά ή ότι ήταν ασυνάρτητες επιλογές βάσει του μενού – ούτε αυτοί που τα επέλεξαν, τόσα ξέρουν από κρασί τόσα κάνουν! Το πρόβλημα που κανείς δεν θέλει να κατονομάσει, παρ’ ότι στέκει ολοφάνερο σαν τον ελέφαντα στο δωμάτιο, είναι ότι ο οινικός κλάδος άφησε κάποιον άλλον να διαλέξει για αυτόν. Αν δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε αυτό ως το κυρίαρχο πρόβλημα, είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι ο οινικός κλάδος δεν μπόρεσε να οργανωθεί και να καταθέσει μια συλλογική πρόταση για την εκπροσώπηση του στο επίσημο γεύμα της ΠτΔ για τα 200 χρόνια από την κήρυξη της επανάστασης. Εύλογα, καθ’ ότι ο κλάδος το τελευταίο διάστημα ομφαλοσκοπούσε, όχι άδικα δεδομένης της οικονομικής κατάστασης και προσπαθούσε κατά μόνας, να περισώσει τα του οίκου του.

Αλλά πώς να μπορέσει να οργανωθεί ο οινικός κλάδος, όταν στο επίπεδο της γενικότερης εκπροσώπησης τα συλλογικά του όργανα αδρανούν; Η ελληνική πραγματικότητα μας έχει αποδείξει ότι όπου ατονεί η συλλογική εκπροσώπηση ενός κλάδου, αναπτύσσονται εργολαβίες και παραγοντισμοί που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην δημιουργία «καπετανάτων» .

Μόνη διέξοδος η φυγή προς τα εμπρός

Η κατάσταση είναι απλή και δεν χωράει αμφισβήτηση, το κρασί από μόνο του σήμερα δείχνει ότι δεν μπορεί να σύρει το κάρο του έξω από τη λάσπη. Ή θα αποφασίσει να αναγνωρίσει το πρόβλημα αυτό ή απλά θα συνεχίσει να σκιαμαχεί. Η μπάλα βρίσκεται στα πόδια ΟΛΩΝ των παραγωγών της χώρας και κανενός άλλου.

Ας πάρουν την πρωτοβουλία να θεσμοθετήσουν ένα συλλογικό πλαίσιο που να χωράει όλο το ελληνικό κρασί, και να ενεργοποιήσουν τα μαζικά τους όργανα. Γιατί όπου υπάρχει βούληση, οι επιμέρους διαφορές και διαφωνίες μπορούν να υποχωρούν. Έτσι ώστε το ελληνικό κρασί να δύναται  να διεκδικήσει με τόλμη και αυτοπεποίθηση την παρουσία του, από τα μενού της ΠτΔ μέχρι και τους διαστημικούς σταθμούς που φιλοξενούν κρασί.

 

Κώστας Προβατάς Dip WSET

The Crunchy Grape

 

ΥΓ. Πάντως οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η πλειονότητα των επαγγελματιών του κρασιού έχει επιλέξει να τοποθετηθεί με εμφατικό και αμετάκλητο τρόπο… σιωπώντας για ακόμα μια φορά!

Share this post