Γιατί δεν υπάρχει ερυθρή σαμπάνια;

Γιατί δεν υπάρχει ερυθρή σαμπάνια;

Γιατί να μην υπάρχει ερυθρή σαμπάνια, όταν τα δυο από τα τρία σταφύλια του blend είναι ερυθρά; Η ερώτηση είναι εύλογη και ο Peter Liem του wine & spirits μας δίνει την απάντηση.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ερυθρή σαμπάνια οφείλεται πιθανώς σε προτιμήσεις που χάνονται στα βάθη της ιστορίας.  Στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν για πρώτη φορά άρχισαν να παράγονται αφρώδη κρασιά στην περιοχή της Καμπανίας, τα καλύτερα κρασιά εκτιμούνταν όχι για τη δύναμή τους, αλλά για τη λαμπρότητα, τη λιτότητα και τη φινέτσα τους.

Καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια για την παραγωγή κρασιών με αυξανόμενη νοστιμάδα και φινέτσα. Ο Dom Pérignon, για παράδειγμα, σχεδόν σίγουρα δεν εφεύρε την αφρώδη σαμπάνια, αλλά ένα από τα αξιοσημείωτα επιτεύγματά του ήταν η τελειοποίηση της παραγωγής λευκού κρασιού από μαύρα σταφύλια, δημιουργώντας ένα πιο κομψό κρασί.

Όταν η σαμπάνια άρχισε να παράγεται σοβαρά, ήταν σίγουρα ένα λευκό κρασί. Ο οίνος που παράγεται από λευκά σταφύλια σε δροσερές περιοχές είχε τη τάση να αφρίζει περισσότερο και επίσης, από πρακτική άποψη ένα ελαφρύ κρασί με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ δημιουργούσε  έναν ήπιο αφρισμό, οπότε υπήρχε μικρότερη πιθανότητα να σπάσει το μπουκάλι.

Η σαμπάνια έγινε δημοφιλής για τον χαρούμενο και αναζωογονητικό χαρακτήρα της και σε μερικούς κύκλους θεωρήθηκε πιο υγιεινή και πιο εύπεπτη από το κόκκινο κρασί, το οποίο κατηγορήθηκε ότι προκαλούσε ουρική αρθρίτιδα!

Επίσης, το γεγονός ότι παραγόταν μόνο λευκή σαμπάνια, ήταν πιθανόν,  ένας τρόπος για τους παραγωγούς της Καμπανίας να διαφοροποιήσουν εύκολα τα κρασιά τους από αυτά της Βουργουνδίας, του μεγάλου ανταγωνιστή τους στον οινικό κόσμο.

Σήμερα, κυριαρχεί η ιδέα ότι η σαμπάνια πρέπει να είναι ένα κομψό, ζωντανό και σχετικά ντελικάτο κρασί- το κόκκινο κρασί θα ήταν ακατάλληλο ως βάση,  λόγω του σώματός του, του οινοπνεύματος και της τανίνης που περιέχει.

Ορισμένες ροζέ σαμπάνιες, όπως η Larmandier-Bernier, η Leclerc-Briant και η Piper-Heidsieck, έχουν τόσο έντονο χρώμα που φαίνονται σχεδόν κόκκινες, αλλά αυτά είναι ακραία παραδείγματα και ακόμη και σε αυτά τα κρασιά, αυτοί οι παραγωγοί προσπαθούν να εξάγουν χρώμα με όσο λιγότερη τανίνη γίνεται.

Ωστόσο υπάρχουν πολλά και ενδιαφέροντα ερυθρά αφρώδη κρασιά που παράγονται σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου, όπως το ιταλικό Brachetto, Australian Shiraz, τα Azerbaijani “Pearl of Azerbaijan” από σταφύλια Madrasa, με αρκετά απ΄αυτά να παράγονται με την παραδοσιακή μέθοδο.

Επίσης -αρκετά πιο δύσκολα να τα βρείς- ερυθρά αφρώδη κρασιά είναι: Aglianico Spumante Rosso, Barbera Frizzante
Freisa di Chieri, Sangue di Giuda dell’Oltrepo Pavese, Bonarda dell’Oltrepò Pavese Frizzante, Zweigelt Sekt κ.α.

 

Share this post